Nissan Micra K10 to pierwsza generacja popularnego miejskiego auta segmentu B, która zadebiutowała w 1982 roku w Japonii, a rok później trafiła na rynek europejski. Samochód szybko zyskał uznanie kierowców dzięki dobrej opinii pod względem trwałości, prostej konstrukcji oraz bardzo dobrej zwrotności w ciasnych, miejskich uliczkach.
Micra K10 była oferowana jako 3- oraz 5-drzwiowy hatchback. Model łączył w sobie niską masę własną, kompaktowe nadwozie oraz oszczędne silniki benzynowe z rodziny MA. W zależności od rynku dostępne były różne warianty jednostek napędowych, w tym specjalne wersje o podwyższonych osiągach.
W trakcie swojej długiej rynkowej obecności auto przeszło kilka modyfikacji stylistycznych oraz technicznych, w tym wprowadzenie większego silnika o pojemności 1.2 litra. Na wybranych rynkach oferowano również sportowe odmiany z silnikami doładowanymi, w tym wyjątkową wersję Super Turbo. Produkcja pierwszej generacji Micry zakończyła się w 1992 roku, a jej następcą została druga generacja – model K11.
Informacje podstawowe
- Nissan Micra K10 – 1982–1992
- Kod fabryczny: K10
- Następca: Nissan Micra K11
- Kraj produkcji: Japonia – zakład Oppama
- Segment: Samochód miejski / segment B
- Typ nadwozia: 3- i 5-drzwiowy hatchback
- Liczba miejsc: 5
- Napęd: Na przednią oś
- Skrzynia biegów: 4- lub 5-biegowa manualna, opcjonalnie 3-biegowa automatyczna, zależnie od rynku i wersji
- Platforma: autorska konstrukcja Nissana opracowana z myślą o maksymalnej przestronności przy niewielkich gabarytach zewnętrznych
Nissan Micra K10 zadebiutował na początku lat 80. jako odpowiedź na zapotrzebowanie na ekonomiczne i bezawaryjne auto miejskie. Model cieszył się dużą popularnością w Europie i w Japonii, gdzie na wybrane rynki trafiały również unikalne odmiany doładowane, w tym wersja Super Turbo.
Wymiary nadwozia
- Długość: około 3745–3785 mm, zależnie od rocznika i wersji zderzaków
- Szerokość: około 1560 mm bez lusterek
- Wysokość: około 1395 mm
- Rozstaw osi: 2300 mm
- Prześwit: około 150 mm
- Średnica zawracania: około 9,2–9,6 m
- Pojemność bagażnika: około 203 l
- Maksymalna przestrzeń bagażowa: około 750 l po złożeniu tylnej kanapy
- Pojemność zbiornika paliwa: około 40 l
Nissan Micra K10 – dane techniczne
Silniki benzynowe
| Silnik/moc | Okres | Pojemność | Moment obrotowy | 0–100 km/h | V-max | Spalanie |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1.0 / około 50–55 KM | 1982–1992 | 0.99 l (988 cm³) R4 | około 75–78 Nm | około 14,5–15,5 s | około 145–150 km/h | ok. 5,5–6,5 l/100 km |
| 1.2 (MA12) / około 54–60 KM | 1986–1992 | 1.24 l (1235 cm³) R4 | około 94 Nm | około 13,0 s | około 155 km/h | ok. 6,0–7,0 l/100 km |
| 1.0 Turbo / około 85 KM | 1985–1992 | 0.99 l (987 cm³) R4 Turbo | około 120 Nm | — | — | — |
| 0.93 Super Turbo / 110 KM | 1988–1992 | 0.93 l (930 cm³) R4 Twincharged | 140 Nm | około 7,7 s | około 180 km/h | — |
* Wartości zużycia paliwa są szacunkowe i zależą od stanu technicznego pojazdu, kondycji gaźnika lub wtrysku paliwa (zależnie od rynku) oraz stylu jazdy. Dostępność poszczególnych silników i ich parametry zależały od rynku oraz wersji. Silniki serii MA wykorzystywały łańcuch rozrządu. Wersja Super Turbo była oferowana na rynku japońskim.
Masy
- Masa własna: około 630–770 kg (zależnie od wyposażenia i wersji nadwozia)
- Dopuszczalna masa całkowita: około 1200–1250 kg
Bardzo niska masa własna była jedną z najważniejszych cech Nissana Micry K10, dzięki której nawet podstawowe silniki zapewniały wystarczającą dynamikę w mieście.
Skrzynie biegów
- Skrzynia manualna 4-biegowa: stosowana w części bazowych odmian z początkowych lat produkcji.
- Skrzynia manualna 5-biegowa: stosowana w zależności od rynku i wersji, szczególnie w późniejszych oraz mocniejszych odmianach.
- Skrzynia automatyczna: 3-biegowa przekładnia automatyczna, dostępna na wybranych rynkach i w określonych wersjach.
Układ napędowy Micry K10 zaprojektowano z myślą o prostocie konstrukcji. W zależności od wersji stosowano różne przełożenia i typy skrzyń biegów, dostosowane do poszczególnych rynków oraz jednostek napędowych.
Zawieszenie i prowadzenie
Zawieszenie Micry K10 skonstruowano prosto i klasycznie: z przodu zastosowano kolumny McPhersona, natomiast z tyłu prostą konstrukcję belki/osi tylnej ze sprężynami śrubowymi. Układ był zestrojony dość miękko, co dobrze wybierało nierówności miejskich dróg.
Niewielkie gabaryty, bardzo mały promień skrętu oraz brak wspomagania kierownicy w wielu egzemplarzach czyniły z Micry bardzo praktyczny samochód do codziennych dojazdów i manewrowania w ciasnych miejscach parkingowych. Niska masa sprawiała również, że kierowanie bez wspomagania nie było szczególnie uciążliwe podczas parkowania.
Zalety i wady
Zalety (Plusy)
- Dobra trwałość: proste silniki serii MA i nieskomplikowana konstrukcja przyczyniły się do dobrej opinii modelu pod względem trwałości.
- Niskie zużycie paliwa: oszczędne jednostki napędowe przyjazne dla domowego budżetu.
- Niska masa własna: przekładająca się na zwinność i sprawne poruszanie się w ruchu miejskim.
- Świetna zwrotność: mały promień zawracania ułatwia parkowanie w ciasnych miejscach.
- Trwały rozrząd: łańcuch rozrządu stosowany w silnikach serii MA był rozwiązaniem ograniczającym konieczność okresowej wymiany paska.
- Prosta budowa: wiele podstawowych czynności serwisowych jest stosunkowo łatwych do wykonania.
Wady (Minusy)
- Korozja: główny problem wielu egzemplarzy, które dotrwały do dzisiejszych czasów; rdza może występować między innymi na progach, podłodze i nadkolach.
- Słabe wyciszenie kabiny: przy wyższych prędkościach wewnątrz jest głośno.
- Bezpieczeństwo według współczesnych standardów: konstrukcja opracowana w latach 80. zapewnia znacznie mniejszy poziom ochrony pasażerów niż współczesne samochody i nie posiada nowoczesnych systemów bezpieczeństwa.
- Ubogie wyposażenie bazowe: podstawowe wersje oferowały niewiele wyposażenia dodatkowego.
- Wrażliwość na boczny wiatr: ze względu na niską masę i niewielkie gabaryty samochód może być bardziej podatny na podmuchy wiatru podczas jazdy poza miastem.
Podsumowanie
Nissan Micra K10 zapisał się na kartach motoryzacji jako przykład prostego i oszczędnego samochodu miejskiego. Dziś ten japoński mieszczuch z lat 80. i 90. coraz częściej pojawia się wśród youngtimerów, ceniony za swój charakter, niewielką masę i prostą konstrukcję. Dobrze zachowany egzemplarz może dostarczyć sporo radości z jazdy i sprawdzić się jako prosty klasyk na weekendowe wycieczki.
