Nissan Micra K11

Nissan Micra K11 to druga generacja popularnego miejskiego samochodu segmentu B, która zadebiutowała w Japonii w 1992 roku, a pod koniec tego samego roku trafiła na rynek europejski. Model zastąpił pierwszą generację Micry K10 i otrzymał zupełnie nową konstrukcję oraz charakterystyczne, zaokrąglone nadwozie.

Micra K11 była oferowana przede wszystkim jako 3- oraz 5-drzwiowy hatchback. Samochód wyróżniał się bardzo niewielką masą, kompaktowymi wymiarami zewnętrznymi oraz nowoczesnymi jak na swoje czasy silnikami benzynowymi DOHC 16V z wielopunktowym wtryskiem paliwa. W zależności od rynku dostępne były również skrzynie automatyczne, przekładnia bezstopniowa CVT oraz silnik wysokoprężny.

K11 okazał się dużym sukcesem Nissana. W 1993 roku Micra zdobyła tytuł Europejskiego Samochodu Roku, a model był produkowany między innymi w Japonii oraz w brytyjskim Sunderland. W trakcie produkcji samochód przeszedł dwie większe modernizacje. Produkcja europejskiej wersji K11 zakończyła się w 2002 roku, kiedy model został zastąpiony przez trzecią generację – Micrę K12.

Informacje podstawowe

  • Nissan Micra K11 – 1992–2002
  • Kod fabryczny: K11
  • Następca: Nissan Micra K12
  • Kraj produkcji: Japonia – Oppama; Wielka Brytania – Sunderland; produkcja odbywała się również na wybranych rynkach azjatyckich
  • Segment: Samochód miejski / segment B
  • Typ nadwozia: 3- i 5-drzwiowy hatchback
  • Liczba miejsc: 4–5, zależnie od wersji i rynku
  • Napęd: Na przednią oś
  • Skrzynia biegów: 5-biegowa manualna, 4-biegowa automatyczna lub bezstopniowa CVT, zależnie od wersji i rynku
  • Platforma: konstrukcja opracowana dla drugiej generacji Micry, z przednim napędem i niezależnym przednim zawieszeniem

Nissan Micra K11 został opracowany jako następca K10 i otrzymał całkowicie nowe silniki serii CG. Konstrukcja była dostępna na wielu rynkach, jednak gama silnikowa, wyposażenie oraz rodzaje skrzyń biegów różniły się w zależności od kraju.

Wymiary nadwozia

  • Długość: około 3695–3746 mm, zależnie od wersji i rocznika
  • Szerokość: około 1585–1595 mm
  • Wysokość: około 1430–1440 mm
  • Rozstaw osi: 2360 mm
  • Prześwit: około 150 mm, zależnie od wersji
  • Średnica zawracania: około 9,2–9,6 m, zależnie od wersji
  • Pojemność bagażnika: około 206 l
  • Maksymalna przestrzeń bagażowa: około 960 l po złożeniu tylnej kanapy, zależnie od wersji i sposobu pomiaru
  • Pojemność zbiornika paliwa: około 42 l

Nissan Micra K11 – dane techniczne

Silniki benzynowe

Nissan Micra K11 – silniki benzynowe
Silnik/moc Okres Pojemność Moment obrotowy 0–100 km/h V-max Spalanie
1.0 16V / 54 KM 1992–2000 0.998 l (998 cm³) R4 DOHC 16V 79 Nm 16,4 s 150 km/h ok. 5,5–6,5 l/100 km
1.3 16V / 75 KM 1992–2000 1.275 l (1275 cm³) R4 DOHC 16V 103 Nm 12,0 s 170 km/h ok. 6,0–7,0 l/100 km
1.0 16V / 60 KM 2000–2002 0.998 l (998 cm³) R4 DOHC 16V 80 Nm 15,5 s 150 km/h ok. 5,5–6,5 l/100 km
1.4 16V / 82 KM 2000–2002 1.348 l (1348 cm³) R4 DOHC 16V około 120 Nm 11,9 s 170 km/h ok. 6,0–7,0 l/100 km

* Parametry silników mogły różnić się w zależności od rynku, rocznika oraz zastosowanej normy pomiarowej. Wczesne europejskie wersje 1.0 rozwijały 54 KM, natomiast po modernizacji wprowadzono jednostkę 1.0 o mocy 60 KM.

Silnik wysokoprężny

Nissan Micra K11 – silnik wysokoprężny
Silnik/moc Okres Pojemność Moment obrotowy 0–100 km/h V-max Spalanie
1.5 D / 57 KM 1998–2002 1.527 l (1527 cm³) R4 Diesel około 95 Nm około 18 s 146 km/h ok. 5,0–6,0 l/100 km

Silnik 1.5 D był oferowany przede wszystkim na wybranych rynkach europejskich. Była to jednostka wysokoprężna o pojemności 1527 cm³.

Modernizacja modelu

W drugiej połowie lat 90. Micra K11 przeszła pierwszą większą modernizację. Zmieniono między innymi przednią część nadwozia, reflektory, osłonę chłodnicy, zderzaki oraz elementy wnętrza. Zmodyfikowano również tylne lampy i niektóre elementy wyposażenia.

Kolejna modernizacja została wprowadzona około 1999–2000 roku, zależnie od rynku. Zmieniono między innymi oświetlenie, elementy zewnętrzne i wnętrze. W późniejszych samochodach stosowano również zmodernizowane układy zapłonowe oraz nowsze rozwiązania związane z emisją spalin. W tej fazie produkcji silnik 1.3 został zastąpiony na części rynków przez jednostkę 1.4 o pojemności 1348 cm³.

Wersje specjalne i sportowe

Jedną z bardziej charakterystycznych odmian europejskiego K11 była wersja 1.3 Super S. Wykorzystywała silnik 1.3 o mocy około 75 KM i wyróżniała się sportowym wyposażeniem oraz stylizacją nadwozia. Nie była to wersja o radykalnie zwiększonej mocy, ale dzięki niewielkiej masie samochodu zapewniała sprawne osiągi.

Na rynku japońskim dostępnych było znacznie więcej odmian K11, w tym wersje o innych nadwoziach i wyposażeniu. Nie wszystkie z nich były oferowane w Europie.

Masy

  • Masa własna: około 775–920 kg, zależnie od silnika, nadwozia i wyposażenia
  • Dopuszczalna masa całkowita: około 1240–1390 kg, zależnie od wersji

Niska masa własna była jedną z charakterystycznych cech Micry K11. W połączeniu z niewielkimi wymiarami i przednim napędem zapewniała dobrą zwinność samochodu w ruchu miejskim.

Skrzynie biegów

  • Skrzynia manualna 5-biegowa: podstawowa przekładnia stosowana w większości europejskich wersji K11.
  • Skrzynia automatyczna 4-biegowa: dostępna w wybranych wersjach i na określonych rynkach.
  • Przekładnia CVT: bezstopniowa skrzynia dostępna w wybranych odmianach, szczególnie z silnikiem 1.3 oraz na rynku japońskim.

Zastosowanie przekładni CVT było jednym z ciekawszych rozwiązań technicznych w tej klasie samochodów. Nissan oferował system N-CVT już we wczesnych wersjach K11, choć jego dostępność zależała od rynku i konkretnej odmiany.

Zawieszenie i prowadzenie

Z przodu Micra K11 otrzymała kolumny MacPhersona, natomiast z tyłu zastosowano niezależne zawieszenie z układem wielowahaczowym. Zawieszenie zostało zaprojektowane z myślą o połączeniu komfortu jazdy z dobrym prowadzeniem niewielkiego samochodu.

Niewielkie gabaryty, rozstaw osi wynoszący 2360 mm oraz niska masa sprawiały, że K11 był bardzo łatwy w manewrowaniu. Wspomaganie kierownicy było zależne od wersji i rynku, a w późniejszych latach stało się znacznie powszechniejsze.

Bezpieczeństwo

Micra K11 była konstrukcyjnie znacznie bardziej zaawansowana od poprzednika. Samochód otrzymał wzmocnioną klatkę bezpieczeństwa oraz belki wzmacniające drzwi chroniące przed skutkami uderzeń bocznych. W zależności od wersji dostępne były również napinacze pasów bezpieczeństwa oraz poduszka powietrzna kierowcy.

Jak na samochód miejski z początku lat 90. K11 oferował stosunkowo nowoczesne rozwiązania bezpieczeństwa, jednak współczesne standardy ochrony pasażerów są zdecydowanie bardziej wymagające.

Zalety i wady

Zalety (Plusy)

  • Prosta i trwała konstrukcja: odpowiednio serwisowane egzemplarze potrafią pokonywać duże przebiegi.
  • Niskie zużycie paliwa: niewielka masa i oszczędne silniki benzynowe sprzyjają ekonomicznej eksploatacji.
  • Niska masa własna: przekłada się na zwinność i sprawne poruszanie się po mieście.
  • Dobra zwrotność: kompaktowe wymiary ułatwiają parkowanie i manewrowanie.
  • Nowoczesne jak na swoje czasy silniki: jednostki CG otrzymały aluminiową konstrukcję, DOHC, 16 zaworów oraz wielopunktowy wtrysk paliwa.
  • Bogata oferta wersji: dostępne były różne silniki, wersje wyposażenia, odmiany 3- i 5-drzwiowe oraz na wybranych rynkach skrzynie automatyczne i CVT.
  • Dobre właściwości jezdne: niewielka masa i stosunkowo proste zawieszenie zapewniają przyjemne prowadzenie w warunkach miejskich.

Wady (Minusy)

  • Korozja: jednym z największych problemów starszych egzemplarzy jest korozja nadwozia, szczególnie w okolicach nadkoli, progów i podłogi.
  • Ograniczone bezpieczeństwo względem współczesnych samochodów: mimo dobrych jak na swoje czasy rozwiązań ochronnych K11 nie oferuje poziomu bezpieczeństwa znanego z nowych samochodów.
  • Skromne wyciszenie: przy wyższych prędkościach hałas silnika, opon i powietrza jest wyraźnie słyszalny w kabinie.
  • Mały bagażnik: około 206 litrów podstawowej pojemności ogranicza praktyczność podczas dalszych podróży.
  • Zużycie elementów zawieszenia: w bardzo starych egzemplarzach konieczności napraw mogą wymagać elementy zawieszenia, układu kierowniczego oraz hamulców.
  • Problemy typowe dla wieku: w samochodach mających ponad 20 lat stan konkretnego egzemplarza jest ważniejszy niż sama fabryczna specyfikacja modelu.

Podsumowanie

Nissan Micra K11 był jednym z najważniejszych modeli miejskich Nissana lat 90. Nowoczesne jak na swoje czasy silniki, niska masa, kompaktowe wymiary i prosta konstrukcja sprawiły, że samochód zdobył dużą popularność w Europie. Dodatkowym potwierdzeniem sukcesu modelu było zdobycie przez Micrę tytułu Europejskiego Samochodu Roku 1993.

Dziś Nissan Micra K11 jest coraz częściej traktowany jako youngtimer. Przy zakupie najważniejszy jest stan nadwozia i podwozia, ponieważ korozja jest jednym z głównych problemów samochodów mających już kilkadziesiąt lat. Zadbany egzemplarz pozostaje jednak ciekawym, lekkim i prostym samochodem miejskim, który może być interesującą alternatywą dla większych i bardziej skomplikowanych konstrukcji.

Pozostałe generacje Nissan Micra