Nissan Primera P11 to druga generacja modelu Primera, która zadebiutowała w Japonii pod koniec 1995 roku, a w Europie pojawiła się w 1996 roku jako następca Primery P10. Samochód rozwijał koncepcję poprzednika, oferując przestronne wnętrze, napęd na przednią oś oraz zaawansowane jak na swoje czasy zawieszenie wielowahaczowe. Model był produkowany między innymi w Wielkiej Brytanii.
Primera P11 była dostępna jako sedan oraz 5-drzwiowy hatchback, a na rynku europejskim oferowano również kombi oznaczone jako WP11. W zależności od rynku samochód występował z różnymi silnikami benzynowymi i wysokoprężnymi.
Jedną z najważniejszych cech Primery P11 było zaawansowane zawieszenie wielowahaczowe. Rozwiązanie to pozwalało uzyskać bardzo dobre właściwości jezdne i było jednym z elementów wyróżniających Primerę na tle wielu konkurencyjnych samochodów klasy średniej.
W europejskiej gamie silnikowej znajdowały się między innymi benzynowe jednostki 1.6, 1.8 i 2.0 oraz turbodiesel 2.0. Szczególnie interesujące były wersje wyposażone w silnik SR20DE, w tym sportowa Primera GT o mocy 150 KM, dostępna na wybranych rynkach.
W 1999 roku Primera P11 przeszła gruntowną modernizację. Zmieniono między innymi wygląd nadwozia i wnętrza, wyposażenie oraz część gamy silnikowej. Zmodernizowane samochody są często określane jako P11-144.
Produkcja Primery P11 zakończyła się w 2002 roku, kiedy model został zastąpiony przez trzecią generację Primery oznaczoną symbolem P12.
Informacje podstawowe
- Nissan Primera P11 – 1995–2002
- Kod fabryczny: P11
- Zmodernizowana wersja: P11-144, od 1999 roku
- Następca: Nissan Primera P12
- Poprzednik: Nissan Primera P10
- Kraj produkcji: Japonia oraz Wielka Brytania
- Segment: samochód klasy średniej / segment D
- Typ nadwozia: sedan, 5-drzwiowy hatchback oraz kombi
- Liczba miejsc: 5
- Napęd: na przednią oś
- Skrzynia biegów: manualna lub automatyczna, zależnie od wersji i rynku
- Rozstaw osi: około 2600 mm
W zależności od rynku i rocznika stosowano różne silniki, skrzynie biegów oraz poziomy wyposażenia. Europejska Primera P11 była produkowana między innymi w zakładzie Nissana w Sunderland.
Wymiary nadwozia
- Długość: około 4430 mm dla części wersji sedana i hatchbacka przedłużonych nadwoziowo do około 4522 mm, zależnie od wersji i rocznika; kombi było dłuższe
- Szerokość: około 1695–1730 mm, zależnie od wersji
- Wysokość: około 1385–1450 mm, zależnie od nadwozia i wersji
- Rozstaw osi: około 2600 mm
- Średnica zawracania: około 11,4 m
- Pojemność bagażnika: około 490–505 l w zależności od wersji sedan/hatchback
- Maksymalna przestrzeń bagażowa: około 1200 l po złożeniu tylnej kanapy w hatchbacku
- Pojemność zbiornika paliwa: około 60 l
Wymiary Primery P11 różniły się zależnie od wersji nadwozia. Dla europejskiego hatchbacka spotykana jest długość 4430 mm, szerokość 1715 mm, wysokość 1410 mm i rozstaw osi 2600 mm. W późniejszych wersjach sedan i hatchback występowały również nadwozia o długości 4522 mm. Kombi było dłuższe i wyższe; jego długość wynosiła około 4579 mm, a wysokość około 1450 mm.
Nissan Primera P11 – dane techniczne
Silniki benzynowe
| Silnik/moc | Okres | Pojemność | Moment obrotowy | 0–100 km/h | V-max | Spalanie |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1.6 16V / 90 KM | 1996–1999 | 1.6 l (1597 cm³) R4 | około 135 Nm | około 12,5 s | około 175–180 km/h | około 7–8 l/100 km |
| 1.6 16V / 99 KM | 1996–2002 | 1.6 l (1597 cm³) R4 | około 136 Nm | około 12,0 s | około 180 km/h | około 6,8–7,5 l/100 km |
| 1.6 16V / 106 KM | 2000–2002 | 1.6 l (1597 cm³) R4 | około 140 Nm | około 11,5–12,0 s | około 186 km/h | około 7–8 l/100 km |
| 1.8 16V / 114 KM | 1999–2002 | 1.8 l (1769 cm³) R4 | około 158 Nm | około 11,0–11,7 s | około 191–196 km/h | około 7,3–8,0 l/100 km |
| 2.0 16V / 115 KM | 1996–2000 | 2.0 l (1998 cm³) R4 | około 172–178 Nm | około 9,6–10,5 s | około 200–205 km/h | około 8–9 l/100 km |
| 2.0 16V / 130–131 KM | 1996–2000 | 2.0 l (1998 cm³) R4 | około 173–181 Nm | około 9,6 s | około 205 km/h | około 8–9 l/100 km |
| 2.0 16V / 140 KM | 1999–2002 | 2.0 l (1998 cm³) R4 | około 181 Nm | około 9,0 s | około 205–210 km/h | około 8–10 l/100 km |
| 2.0 GT / 150 KM | 1996–2000 | 2.0 l (1998 cm³) R4 | około 186 Nm | około 8,6 s | około 218 km/h | około 9–10 l/100 km |
Gama silnikowa różniła się zależnie od rynku, nadwozia i rocznika. W europejskich wersjach stosowano między innymi GA16DE, QG16DE, QG18DE oraz SR20DE. Moc 150 KM była związana z mocniejszymi odmianami silnika SR20DE, w tym wersjami określanymi jako GT na wybranych rynkach.
Silniki wysokoprężne
| Silnik/moc | Okres | Pojemność | Moment obrotowy | 0–100 km/h | V-max | Spalanie |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2.0 TD / 90 KM | 1996–2002 | 2.0 l (1974 cm³) R4 | 177 Nm | około 14,0 s | około 175 km/h | około 6,5–7,5 l/100 km |
| 2.0 TD / 105 KM | 1999–2002 | 2.0 l (1974 cm³) R4 | około 200 Nm | około 13 s | około 180 km/h | około 6–7,5 l/100 km |
Podstawowym turbodieslem europejskiej Primery P11 był silnik 2.0 TD o mocy 90 KM. W zestawieniach europejskich występuje również odmiana 105 KM oferowana od 1999 roku, zależnie od rynku i wersji.
Modernizacja w 1999 roku
W 1999 roku Nissan przeprowadził gruntowną modernizację Primery P11. Zmieniono wygląd przedniej i tylnej części nadwozia, elementy wnętrza oraz wyposażenie. Zmodernizowane samochody są często określane symbolem P11-144.
Modernizacja przyniosła również zmiany w gamie jednostek napędowych. W późniejszym okresie pojawiły się między innymi silniki QG16DE o mocy 106 KM oraz QG18DE o mocy 114 KM. W gamie pozostały również silniki 2.0 z rodziny SR20DE.
W późniejszych wersjach dostępne były również nowocześniejsze elementy wyposażenia, w tym systemy bezpieczeństwa, klimatyzacja automatyczna oraz rozbudowane systemy audio, zależnie od poziomu wyposażenia.
Masy
- Masa własna: około 1100–1400 kg, zależnie od wersji
- Masa hatchbacka: około 1190–1340 kg, zależnie od silnika i wyposażenia
- Masa sedana: około 1200–1340 kg, zależnie od silnika i wyposażenia
- Masa kombi: około 1200–1400 kg, zależnie od wersji
- Dopuszczalna masa całkowita: zależna od wersji i homologacji
Masa Primery P11 zależała między innymi od rodzaju nadwozia, silnika, skrzyni biegów oraz wyposażenia. Przykładowo europejski hatchback z silnikiem 1.6 może ważyć około 1190 kg, natomiast turbodiesel 2.0 TD około 1335 kg.
Skrzynie biegów
- 5-biegowa skrzynia manualna: podstawowe rozwiązanie stosowane w większości europejskich wersji Primery P11.
- 4-biegowa skrzynia automatyczna: dostępna w wybranych wersjach silnikowych i na określonych rynkach.
- Przekładnie automatyczne i CVT: w wybranych odmianach na niektórych rynkach stosowano również automatyczne przekładnie o konstrukcji zależnej od wersji.
Primera P11 była najczęściej wyposażona w pięciobiegową skrzynię manualną. Automatyczne przekładnie były dostępne w wybranych konfiguracjach i zależały od rynku oraz zastosowanego silnika.
Zawieszenie i prowadzenie
Jednym z najważniejszych elementów konstrukcji Primery P11 było zaawansowane zawieszenie wielowahaczowe. Nissan zastosował rozwiązania, których zadaniem było zapewnienie dobrego prowadzenia samochodu przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniego komfortu.
W konstrukcji P11 zastosowano niezależne zawieszenie obu osi. Wielowahaczowe rozwiązania pozwalały utrzymywać koła w korzystnym położeniu względem nawierzchni, co przekładało się na stabilność samochodu podczas szybszej jazdy i pokonywania zakrętów.
Primera P11 była jednym z samochodów swojej klasy, które szczególnie mocno akcentowały właściwości jezdne. Precyzyjny układ kierowniczy, stosunkowo dobrze zestrojone zawieszenie i napęd na przednią oś tworzyły charakterystyczne połączenie komfortu oraz dobrego prowadzenia.
Bezpieczeństwo
Wraz z kolejnymi latami produkcji Primera P11 otrzymywała coraz bogatsze wyposażenie związane z bezpieczeństwem. W zależności od wersji i rynku dostępne były między innymi ABS oraz poduszki powietrzne.
Po modernizacji zakres wyposażenia bezpieczeństwa został rozszerzony, a w późniejszych wersjach stosowano między innymi większą liczbę poduszek powietrznych. Dokładna specyfikacja zależała jednak od rynku i poziomu wyposażenia.
Wyposażenie
- ABS: dostępny w zależności od wersji i rynku.
- Poduszki powietrzne: dostępne w zależności od wersji; w późniejszych samochodach zakres wyposażenia był większy.
- Klimatyzacja: dostępna jako wyposażenie zależne od wersji.
- Automatyczna klimatyzacja: dostępna w wybranych, lepiej wyposażonych odmianach.
- Elektryczne szyby: dostępne w zależności od wersji wyposażenia.
- Centralny zamek: dostępny w wielu wersjach.
- Elektrycznie sterowane lusterka: dostępne w wybranych wersjach.
- Tempomat: dostępny w wybranych odmianach.
- Wersje sportowe: na wybranych rynkach oferowano mocniejsze odmiany z silnikiem SR20DE o mocy 150 KM.
Zalety i wady
Zalety (Plusy)
- Bardzo dobre prowadzenie: wielowahaczowe zawieszenie było jednym z największych wyróżników Primery P11.
- Przestronne wnętrze: samochód oferował dobre warunki podróżowania dla pięciu osób.
- Szeroka gama silników: dostępne były benzynowe jednostki 1.6, 1.8 i 2.0 oraz turbodiesel 2.0.
- Silniki SR20DE: mocniejsze wersje 2.0 oferowały dobre osiągi, a wybrane odmiany osiągały 150 KM.
- Dobre właściwości jezdne: Primera P11 łączyła komfort rodzinnego samochodu z precyzyjnym prowadzeniem.
- Praktyczne nadwozia: dostępne były sedan, hatchback oraz kombi.
- Praktyczny bagażnik: szczególnie wersja kombi oferowała dużą przestrzeń do przewozu bagażu.
Wady (Minusy)
- Korozja: w samochodach mających ponad 20 lat stan blacharski jest jednym z najważniejszych elementów wymagających kontroli.
- Zużycie zawieszenia: wielowahaczowa konstrukcja ma więcej elementów, które po latach mogą wymagać wymiany.
- Wiek samochodów: wiele istniejących egzemplarzy ma duże przebiegi i wymaga dokładnej kontroli przed zakupem.
- Problemy z dostępnością części: niektóre elementy specyficzne dla P11 mogą być obecnie trudniejsze do znalezienia niż części do nowszych modeli.
- Ograniczone bezpieczeństwo względem współczesnych samochodów: konstrukcja P11 pochodzi z lat 90. i nie oferuje współczesnych systemów aktywnego bezpieczeństwa.
- Wrażliwość na stan konkretnego egzemplarza: wiek, przebieg i sposób wcześniejszej eksploatacji powodują duże różnice między poszczególnymi samochodami.
Podsumowanie
Nissan Primera P11 była drugą generacją modelu Primera i rozwinięciem koncepcji znanej z P10. Samochód zadebiutował w Japonii pod koniec 1995 roku, a w Europie pojawił się w 1996 roku. Oferował przestronne wnętrze, szeroką gamę jednostek napędowych oraz zaawansowane zawieszenie, które stało się jednym z najbardziej charakterystycznych elementów modelu.
W Europie Primera P11 była dostępna jako sedan, hatchback oraz kombi. Gama silników obejmowała między innymi jednostki benzynowe 1.6, 1.8 i 2.0 oraz turbodiesel 2.0. Szczególne miejsce zajmowały odmiany z silnikiem SR20DE, w tym mocniejsze wersje o mocy 150 KM dostępne na wybranych rynkach.
W 1999 roku przeprowadzono gruntowną modernizację, po której samochody są często określane jako P11-144. Zmieniono wygląd, wyposażenie oraz część gamy silnikowej. W późniejszych egzemplarzach pojawiły się między innymi silniki QG16DE i QG18DE.
Do najważniejszych cech Primery P11 należą bardzo dobre właściwości jezdne, przestronne wnętrze, szeroka gama wersji oraz dostępność mocnych silników 2.0. Z drugiej strony dzisiejsze egzemplarze są już samochodami mającymi ponad dwie dekady, dlatego ich stan techniczny może znacznie różnić się między poszczególnymi pojazdami.
Nissan Primera P11 jest dziś interesującym youngtimerem dla osób poszukujących samochodu z przełomu lat 90. i 2000., który wyróżniał się właściwościami jezdnymi. Przy zakupie szczególną uwagę warto zwrócić na stan nadwozia, podwozia, zawieszenia oraz jednostki napędowej.
